De kleine hindernis






Een kleine hindernis kan inderdaad omvangrijk lijken voor hen die niet begrijpen
dat wonderen allemaal hetzelfde zijn. Maar dat te onderwijzen is waar deze cursus
voor is. Dat is zijn enige doel, want alleen dat is het enige wat er is te leren. En jij kunt
het op vele verschillende manieren leren. Alle leren is een hulp of een hindernis naar
de Hemelpoort. Niets ertussenin is mogelijk. Er zijn slechts twee onderwijzers, die in
verschillende richtingen wijzen. En jij zult gaan over het pad waarover jouw gekozen
onderwijzer jou leidt. Er zijn slechts twee richtingen die jij kunt nemen, terwijl er tijd
overblijft en keuze betekenisvol is. Want nooit zal er een andere weg worden
genomen behalve de weg naar de Hemel. Jij kiest slechts om ofwel naar de
Hemel te gaan, of op weg naar niets. Er is niets anders te kiezen.

Niets is ooit verloren behalve tijd, wat uiteindelijk niets is. Het is slechts
een kleine hindernis naar de eeuwigheid, nogal betekenisloos voor de werkelijke
Onderwijzer van de wereld. Maar daar jij in de werkelijkheid ervan gelooft; waar-
om zou jij het verspillen met nergens naartoe te gaan, als het gebruikt kan worden
om een doel te bereiken, zo hoog als leren kan bereiken? Denk niet dat de weg naar
de Hemelpoort in het geheel moeilijk is. Niets wat jij onderneemt met zekerheid
van doel, grote vastberadenheid en blijde overtuiging, terwijl je elkanders hand
vasthoudt en maat houdt met het lied van de Hemel, is moeilijk om te doen.
Maar het is inderdaad moeilijk om af te dwalen, alleen en miserabel,
een weg af die nergens naartoe leidt en die geen doel heeft.

God gaf Zijn Onderwijzer om degene die jij hebt gemaakt te
vervangen, niet om ermee te strijden. En wat Hij zou vervangen is
vervangen. Tijd duurde maar een ogenblik in jouw geest, zonder effect
op de eeuwigheid. En dus is alle tijd voorbij en alles precies zoals het was
voordat de weg naar niets werd ondernomen. Die kleine tik van tijd, waarin de
eerste vergissing werd begaan en allen binnen die ene vergissing, bevatte tevens
de correctie voor die vergissing en voor allen die volgden in de eerste. En in dat
minieme moment was tijd verdwenen, want dat was alles wat het ooit was.
Waar God Antwoord op heeft gegeven, is beantwoord en is verdwenen.

Aan jou, die nog steeds gelooft dat jij in tijd leeft en niet weet dat het voorbij
is; de Heilige Geest leidt jou nog steeds door het oneindig kleine en zinloze maas
dat jij nog steeds in tijd waarneemt, alhoewel het lang sinds voorbij is. Jij denkt dat
jij leeft in wat het verleden is. Alles waar jij naar kijkt zag jij slechts voor een moment,
lang geleden, voordat de onwerkelijkheid ervan plaats maakte voor de waarheid. Niet
één illusie is onbeantwoord gebleven in jouw geest. Onzekerheid werd zo lang gele-
den naar Zekerheid gebracht, dat het inderdaad moeilijk is om het aan jouw hart
te houden alsof het zich nog steeds voor jou bevond. Dat minieme moment
dat jij zou houden en eeuwig zou willen maken, verdween in de Hemel
te snel voor iets om te bemerken dat het was gekomen.

Wat te snel verdween om de simpele kennis van de Zoon van God te
beroeren, kan er nauwelijks nog zijn om door jou als jouw onderwijzer te
worden gekozen. Alleen in het verleden - een ver verleden, te kort om een wereld
in antwoord op de schepping te maken - leek deze wereld te verrijzen. Zo heel lang
geleden, voor zo'n minieme tijdsinterval, dat geen noot in het lied van de Hemel werd
gemist. Toch wordt in elke onvergeven actie of gedachte, in elk oordeel en in alle
geloof in zonde, dit moment teruggeroepen alsof het opnieuw in tijd gemaakt
kon worden. Jij houdt een zeer oude herinnering voor jouw ogen. En hij
die alleen in herinneringen leeft is zich onbewust van waar hij is.

Vergeving is de grote verlossing van tijd. Het is de sleutel tot leren dat het
verleden voorbij is. Waanzin spreekt niet langer. Er is geen andere onderwijzer
en geen andere manier. Want wat ongedaan is gemaakt is er niet langer. En wie kan
op een verre kust staan en zichzelf over een oceaan dromen, naar een plaats en tijd die
sinds lang voorbij zijn? Wat voor werkelijke hindernis kan deze droom vormen voor waar
hij werkelijk is? Want dit is een feit en verandert niet, wat voor dromen hij ook heeft. Toch
kan hij zich nog steeds verbeelden dat hij elders is en in een andere tijd. In het uiterste geval
kan hij zich misleiden in dat dit waar is en van verbeelding overgaan naar geloof en
waanzin, nogal overtuigt dat waar hij prefereert te zijn hij ook werkelijk is.

Is dit een hindernis voor de plaats waarop hij staat? Is enige echo uit het
verleden, die hij mogelijkerwijze hoort, een feit in wat er is te horen waar hij
nu is? En hoezeer kunnen zijn eigen zinsbegoochelingen omtrent tijd en plaats een
verandering bewerkstelligen in waar hij werkelijk is? Het ‘niet-vergeven’ is een stem
die roept vanuit een verleden dat voor eeuwig voorbij is. En alles wat er naar wijst als
werkelijk, is slechts een wens dat wat voorbij is opnieuw echt gemaakt zou kunnen
worden en als hier en nu gezien, in plaats van wat werkelijk nu en hier is. Is dit een
hindernis naar de waarheid dat het verleden voorbij is en niet naar jou kan terugkeren?
En wil jij dat angstige moment behouden, toen de Hemel leek te verdwijnen en
God werd gevreesd en tot symbool van jouw haat werd gemaakt?

Vergeet de tijd van terreur die zo lang geleden gecorrigeerd en
ongedaan werd gemaakt. Kan zonde de Wil van God weerstaan? Kan het
aan jou zijn om het verleden te zien en het in het heden te plaatsen? Jij kunt niet
teruggaan. En alles wat de weg in de richting van het verleden wijst, zet jou slechts
op een missie wiens voltooiing enkel onwerkelijk kan zijn. Zodanig is de rechtvaardig-
heid waarvan jouw eeuwig liefhebbende Vader heeft verzekerd dat die jou toe moet
komen. En van jouw onredelijkheid jegens jezelf heeft Hij jou beschermd. Jij kunt
jouw weg niet kwijtraken, want er is geen weg behalve de Zijne en jij kunt nergens
naartoe, behalve naar Hem. Zou Hij Zijn Zoon toestaan zijn weg kwijt te raken
over een pad, dat sinds lang een verre herinnering van een verstreken tijd is?

Deze cursus zal jou alleen leren wat nu is. Een schrikaanjagend moment
in een ver verleden, nu volmaakt gecorrigeerd, is van geen belang of waarde.
Laat de doden en het voorbije vredig worden vergeten. De Wederopstanding is
gekomen om de plaats ervan in te nemen. En nu ben jij een deel van de Wederop-
standing, niet van de dood. Geen voorbije illusies hebben het vermogen om jou in
een plaats van dood te houden, een gewelf dat Gods Zoon een moment binnentrad,
om onmiddelijk tot Zijn Vaders volmaakte Liefde hersteld te worden. En hoe kan
hij in ketenen worden gehouden, die lang geleden zijn verwijderd en voor eeuwig
uit zijn geest weg zijn? De Zoon die God heeft geschapen, is zo vrij als God hem
heeft geschapen. Hij werd herboren in het moment dat hij koos te sterven in
plaats van te leven. En wil jij hem nu niet vergeven, omdat hij in het verleden
een vergissing heeft gemaakt die God Zich niet herinnert en die er niet is?

Nu schuif jij voor- en achterwaards, tussen het verleden en het heden. Soms lijkt
het verleden echt, alsof het het heden was. Stemmen uit het verleden worden gehoord
en worden dan betwijfeld. Jij bent gelijk aan iemand die nog steeds hallucineert, maar
overtuiging mist in wat hij waarneemt. Dit is het grensgebied tussen de werelden, de brug
tussen het verleden en het heden. Hier duurt de schaduw van het verleden voort, maar
een huidig Licht wordt vaag herkend. Als het eenmaal is gezien, kan dit Licht nooit
meer worden vergeten. Het moet jou uit het verleden in het heden trekken, waar
jij werkelijk bent. De schaduwstemmen veranderen de wetten van tijd, of
van de eeuwigheid niet. Zij komen van wat voorbij en weg is, maar
hinderen niet het ware bestaan van het hier en nu.

De werkelijke wereld is het tweede deel van de hallucinatie dat
tijd en dood echt zijn en een bestaan hebben dat waargenomen kan
worden. Deze verschrikkelijke illusie werd ontkend in slechts de tijd die het
God kostte om Zijn Antwoord op illusies, voor alle tijd en elke omstandigheid,
te geven. En toen was het er niet langer om als daar ervaren te worden. Elke dag,
en elke minuut in elke dag en elk moment dat elke minuut bevat, herleef jij slechts
dat enige moment toen de tijd van terreur door Liefde werd vervangen. En
dus sterf jij iedere dag, om opnieuw te leven, totdat jij de kloof tussen het
verleden en het heden oversteekt, welke in het geheel geen kloof is.

Zodanig is elk leven; een gelijkende interval van geboorte naar dood
en opnieuw naar leven, een herhaling van een moment lang geleden voorbij
dat niet herleefd kan worden. En alle tijd is slechts het zotte geloof dat wat voorbij
is nog steeds hier en nu is. Vergeef het verleden en laat het gaan, want het is voorbij.
Jij staat niet langer op de grond die tussen de werelden ligt. Jij bent verder gegaan en
hebt de wereld bereikt die aan de Hemelpoort ligt. Er is geen hindernis voor de Wil
van God, noch enige noodzaak dat jij opnieuw een reis herhaalt die lang geleden
voorbij was. Bezie elkander zachtaardig en aanschouw de wereld waarin de
waarneming van jouw haat getransformeerd is naar een wereld van Liefde.







Dit is een gedeeltelijke weergave van een directe dictatie van Jezus Christus.
De gehele weergave van deze dictatie is later in aangepaste vorm gepubliceerd
als Hoofdstuk 26 van Een Cursus In Wonderen



Terug